De Ware Mens

In de Bijbel staat in Genesis geschreven dat God de mens schiep naar zijn gelijkenis. Dat betekent dat de mens een schitterend aanzien had, stralend als de helderste ster of als de zon. Vervolgens werd uit Adam's zijde Eva geschapen. Dit betekent dat de ware mens voor die afscheiding geen geslacht kende, omdat hij net als de Almachtige Schepper was, zowel man als vrouw.

Om weer als de Ware Mens te worden, zal men in zichzelf het evenwicht moeten vinden waarin alle tegenstellingen opgaan in een éénheid. Dat wilt zeggen, dat men het diuster niet moet ontkennen en er geen angst voor moet hebben. Alles wat duister is, moet namelijk verlicht worden, en dat betekent dat men alles wat zonder liefde is liefde moet schenken. En dit kan alleen met het hart gebeuren. In het hart zetelt het verborgen licht, dat in het Welsh Myrddin Emrys heet, waarvan de naam Merlijn afgeleid is.

In het hart zetelt het gouden licht dat van de Almachtige Schepper komt en dat alle liefde, vrijheid, waarheid en wijsheid omvat dat elk mens nodig heeft om het ware pad te gaan. Daarnaast zetelt in het hoofd het zilveren licht, dat heel vaak ook Duister Licht genoemd wordt. Dit zilver is de combinatie van wit een zwart licht en de aanduiding voor het tweevoudig lager denken. Wanneer dit met het gouden licht in het hart gecombineerd wordt spreekt men van een zilvergouden licht, soms ook wel witgoud genoemd. En dit witgouden licht huist in het hogere denken. Dit spirituele licht wordt ook wel het drievoudige licht genoemd. Om bij de Welshe mythologie te blijven: Koning Arthur, die de nieuwe Merlijn is geworden, ligt vaak in de clinch met zijn halfzuster Morgaine en is in een heilig huwelijk met Guinevere verbonden. Arthur is het Gouden Licht, Morgaine is het zilveren licht (de maan is haar symbool), en Guinevere het witgouden licht.

Nog voor Arthur koning wordt, bezit hij het gouden licht nog niet en moet hij daarvoor heel wat leren. In die staat is hij slechts een persoon die met zijn gevoelens in de strijd ligt. Hij belichaamt dan de driften en instincten in de mens, en dat is gelegen in de zonnevlecht chakra, ook wel het on(der)bewuste genoemd. Arthur moet zich eerst bewust worden van wat er gaande is, dus moet hij zijn eigen natuur zien te doorgronden. Daarom vertelt de legende dat hij door Merlijn in het Woud onderwezen wordt. Het Woud staat voor de tweevoudige natuur in de mens, met name de gevoelens, de driften, de strijd, en het instinct. Pas als Arthur dit overwonnen heeft, kan hij pas het Zwaard uit de Steen trekken.

Het Zwaard in de Steen staat symbool voor het versteende hart doorstoken door het zwaard van het denken. Dat betekent dat het hart door de gedachten overheerst wordt. Iemand die zijn gevoelens meester is, kan het hart bevrijden van het tweesnijdend zwaard van het denken. Heel veel mensen lukt het niet om dit zwaard uit het versteende hart te trekken, gewoon omdat zij hun gevoelens niet de baas kunnen zijn. En inderdaad de krijgers van de gesneuvelde koning Uther weten het zwaard niet uit de steen te trekken, omdat zij heel graag koning willen zijn, maar nog niet verantwoordelijk kunnen zijn voor hun instinctmatig gedrag. Ze zijn zich niet of nauwelijks bewust van wat hen tegenhoudt.

Arthur heeft dan zijn lessen gehad, en is meer bewust dan de mannen van de dode koning. In een strijd die uitgebroken is tussen de mannen van de koning onderling trekt de jongen het zwaard uit de steen, zonder dat hij zich ervan bewust is wat hij deed. Hij wordt dan na een tijdje als de nieuwe Koning erkend. Tot die tijd is Merlijn nog bij hem om hem zijn laatste lessen en beproevingen bij te staan. Pas als de kroning voorbij is, verdwijnt Merlijn als het ware. In de oorspronkelijke mythen komt Merlijn dan niet meer voor, terwijl hij in de Christelijke Legenden nog regelmatig opduikt. In wezen is Koning Arthur de nieuwe Merlijn geworden. En pas als de Heilige Graal verdwenen is, duikt de oude Merlijn weer op. Dat betekent dat het verenigde rijk weer aangetast is door het duister. Dan duikt het Verborgen Licht weer op om een nieuwe impuls uit te zenden. En ja, Arthur laat zijn Ridders op een kruistocht gaan op zoek naar de verdwenen Graal. Een graal die alleen gevonden kan worden door iemand met een zuiver hart. Zo zijn de legenden omtrent de Heilige Graal ontstaan.

Het is een moeilijke taak om het evenwicht in de mens weer terug te krijgen maar vooral om die harmonieuse balans te blijven behouden. Constant wordt de mens belaagd door krachten van de lagere natuurorde, om hem er van te weerhouden de Ware Mens te worden. Het is niet alleen een kwestie van blindelings verttrouwen op het hart, maar ook alert blijven. Maar we leven nou eenmaal in een wereld die tweevoudig van natuur is. Dat wilt zeggen, dat deze wereld niet volmaakt is. Waar éénheid heerst bestaat alleen volmaaktheid, en dat is in deze wereld niet te vinden, tenzij je die tweevoud als een eenheid ziet en deel van een grotere eenheid waaruit die tweevoud voort is gevloeid. En dat is nou die tweevoud waar Adam en Eva voor staan. Uit Adamas (de eenheid) vloeit de tweevoudige natuur (adam en eva) voort. Dit betekent dat de ware liefde al in een paradijselijke toestand aangetast was, dus dat de allereerste zonde in het paradijs plaats vond. De Ware Mens had een zonde begaan dat de scheiding van diens natuur als gevolg had. En de volgende zonde beging Eva, de vrouweljke tweevoudige natuur. Een zonde die begaan werd zonder er zich van bewust te zijn. Dat betekende dus, dat de eerste zonde die begaan werd ook vanuit onbewust handelen voortvloeide. En dit betekent dat dit paradijs ook niet echt een volmaakte plaats is. Dit oord waarin tweedracht optradt is het rijk van de geest, het paradijs van de geesten.

Het Ware Paradijs is dat van de zielen, waarin echt en alleen eenheid heerst. In dit paradijs is elke ziel met de ander in eenheid verbonden, en bestaat er geen twist en duisternis. Dit is een wereld dat boven licht en duisternis uitstijgt maar tegelijk het omvat. Dat is het paradijs van de Ware Mens. Dat is nu het Koninkrijk God's. Hier bestaat geen begeerte en alle andere zonden die alleen de mens van tweevoudige natuur kan begaan. Het is in de geest dat de zonde plaats vindt. En als Lucifer God's macht begeert, is deze engel niet van die wereld waar eenheid en harmonie heers, maar juist van de wereld der geesten. De meest schitterendste engel is tegelijk de meest duistere engel, en de Ware Mens staat boven hem, en Lucifer wenst niet voor deze Mens te buigen, staat in de Bijbel geschreven.

Lucifer symboliseert het tweevoudige denken, enerzijds verkondigt hij deels de waarheid maar anderzijds vermengt hij de leugen met de waarheid. Hij is ook dezelfde die Jezus in de woestijn verzoekt (de Laatste Verzoeking van Jezus) om te voorkomen dat deze de Christus (de ware mens dus) wordt, want voor Hem (de ware mens) zal hij nooit buigen. De Zoon van God is hij die de Ware Mens is. En de Ware Mens zetelt in het hart van de mens zelve. Dat is namelijke de Zielsmens, die nog feller schittert als Lucifer zelf. En juist met dit licht kan men Lucifer overwinnen. Dan pas kan men zeggen dat hij echt een waar mens is.

De Ziel 

De ziel is de ware essentie van de mens. De echte kern van de ziel is de scheppende kracht die deel uit maakt van de Almachtige Schepper. Hoewel de Schepper een vadergod wordt genoemd, is hij geen mannelijke kracht. Want de Almachtige Schepper is zowel mannelijk als vrouwelijk. Zonder beide kan de Schepper niets creëren. Dat is nu de ware essentie die achter het gehele universum schuil gaat. Uit de Schepper komt alles voort en in de Schepper keert alles terug, en dat is ook de ziel.

In de leer der Druïden wordt gezegd dat alles in drievoud bestaat. Er is de Cirkel van Arbed, of wel de materiële wereld, de Cirkel van Gwenved, of wel de geesteljke wereld, en er is de Cirkel van Ceugant, of wel de Goddeljke Zielenwereld. En elke cirkel kent weer een driedeling. De kern van de ziel wordt in esoteriche kringen het Geestvonk-atoom genoemd. Dit is het goddelijke beginsel dat alleen éénheid kent. Hier uit vloeit het volgende voort waarin de oorspronng van de Geesteswereld (Gwenved) te vinden is. Dit is de geestesziel dat in vele mensen niet ontwaakt is. Als deze ontwaakt is dan is men door de Heilige Geest geboren. Hier in zit de twee-eenheid al in verborgen, en dat is nou ook waar Lucifer voor staat. Zijn oorsprong zit in de geestesziel. En in de geestesziel zit ook het zaad van de materie genesteld, waaruit de materiële wereld voortvloeit.

Dus in de gehele ziel zit de Almachtige Drie-eenheid verborgen, die Vader, Zoon en Heilige Geest genoemd wordt. In kringen van natuurreligies is dat Vader, Zoon/Dochter en Heilige Moeder. En juist dit is de ware essentie van de mens, of beter gezegd, dit is de ware mens. Lucifer is de meest schitterende maar ook de meest duistere, en staat net zo dichtbij de Almachtige Schepper als de Ware Mens. Dat is nu het paradijs van de Ziel (het Ware Paradijs), waaruit wij allemaal gevallen zijn. Een dergelijk paradijs is nimmer in de materiële wereld te creëren.

Zoals de Goddelijke Cirkel drievoudig van aard is, is de Geestelijke Cirkel en de Aardse Cirkel dat ook. Geesten gaan altijd terug naar waar ze vandaan zijn gekomen, maar ze komen daar terecht dat voor hen bestemd is, naar de hoedanigheid waar iin ze geleefd hebben. De bovenste laag is van witgoud, en de lagen er onder donkerder. Gwenved is de naam van deze Cirkel en betekent letterlijk Witte Wereld. Het is een wereld van witgoud, terwijl Ceugant een wereld van zuiver Goud is. Witgoud is een andere naam voor Zilvergoud. Zilver staat voor al wat grijs is, en grijs is het midden van wat wit en zwart is. De maan is daarom wel het symbool voor deze geesteswereld. De goede geesten vertoeven in de Hemel van deze wereld, en de duistere geesten in de Hel van deze zelfde wereld.

De Cirkel van Arbed is de wereld van de materie die ook drie gradaties kent: fijn stoffelijk (het astrale), het grof stoffelijke (het tastbare) en het keiharde (de harde pit van de materie). Dit is de sterfelijke natuur. Alles heeft een bepaalde levensspanne dat per levenssoort verschilt. Het astrale is ook vergankelijk en bestaat uit zogenaamde bezielde geesten die aan de aarde gekluisterd zijn, en doelloos ronddolen, soms vergelding zoeken voor wat hen is overkomen. Dit zijn nou die zogenaamde demonen die geen onderscheid kennen zoals de mens dat kent. In ergere zin kunnen ze als versteend zijn. De ziel is verloren geraakt en bevangen door het duister, omdat het zo vast zit in dit versteende wezen dat alleen koude kent.

Engelen komen in elke Cirlel voort. Zij vormen de toplaag van elke Cirkel en kennen geen tweestrijdigheid lijkt het wel. Dit is nou de engelenhiërarchie waar het in de Bijbel om gaat. Er zijn in totaal negen rijken (de Cirkels) die hun eigen Engelen kent. Dit zijn de engelen die de taak hebben om elk ander wezen te begeleiden, te beschermen en te helpen. Niet omdat zij dat nou willen, maar dat is nou eenmaal hun aard of natuur. Zij kennen geen wilskracht, en doen alles vanuit hun hart of ziel, dat is wat waarlijk oprecht en onvoorwaardelijk is. Bezielde geesten doen dat nou eenmaal. Ontzielde geesten zijn zich nergens van bewust en doen er alles aan om voort te blijven bestaan, terwijl ze eigenlijk over moeten gaan naar Gene Zijde, of wel naar de oorspronkeljke Geesteswereld. Terug naar Gwenved. En de ziel gaat terug naar Ceugant.

De Goddelijke Taal

De taal die de Almachtige hanteert om met ons te communiceren heet eigen universele taal, of de Taal van de Kosmos. Deze taal bezigden we allemaal toen we nog met iedereen een eenheid vormden. Pas toen de mensheid zich begon af te zonderen, begonnen de mensen een eigen taal te creëren om met elkaar te kunnen communiceren. Dit was een heel andere taal dan die van de goddelijke. Door de verdere afzondering ontstonden meerdere talen. Dat is nu wat met de Babylonische Spraakverwarring bedoeld wordt. Door de taal van het ego, de geestelijke taal die we in onze gedachten gebruiken, hadden we een zo'n hoge toren gebouwd om met God te communiceren. Maar deze toren was wankel omdat hij niet vanuit de basis, onze ziel, opgebouwd was. Daarom viel de Toren van Babel in. De toren is een symboliek voor de Kennis van de Geest opgebouwd vanuit het Ego. Deze toren is de opslagplaats van de kennis door het ego vergaard en is op zich al een bibliotheek. Babel is een naam voor deze bibliotheek. Men probeerde middels het denken van het ego het goddelijke te bereiken en te doorgronden, maar de mens zelve heeft door eigen toedoen de toren laten vallen. Bovendien staat de Toren voor de verborgen kennis. In de Brits-Keltische mythen rond Koning Arthur en Merlijn heeft de legendarische tovenaar ook een Toren, maar die was opgetrokken uit de heuvel waar Merlijn's grot te vinden was. Doe grot staat symbool voor het hart in de mens. Dus dit betekent dat Merlijn's Toren een goede basis heeft.

Maar wat is die Goddelijke of Universele Taal eigenlijk? Lang niet iedereen weet dat, maar wie goed nadenkt weet het antwoord al. God communiceert met ons via ons hart. De Almachtige zend ons zijn liefde, zijn licht en al wat uit het Ware Licht voortvloeit. Het is een taal van liefde, licht en waarheid. Het brengt ons een boodschap die we aan onze medemensen zo oprecht en onvoorwaardelijk horen te schenken. Deze boodschap komt via visioenen en dromen tot ons toe en kan daarom alleen met onze ziel begrepen worden. Maar omdat we allemaal zo afgezonderd van de ware kern, het ware huis zijn, begrijpen we deze taal niet meer en proberen deze dan met de taal van de geest (gedachten) te vertalen. Slechts weinigen die nog een werkelijke binding met de Almachtige hebben, degenen die Verlicht (volbewust) zijn, weten deze naar de wetenschap van de geest te vertalen. Slechts een deel ervan bereikt de minder bewuste mensen. Dat is wat nodig is om te weten, want als men tegelijk alles openbaart kan de mensheid dat niet aan. Beetje bij beetje krijgen we meer inzicht en worden we weer bewuster gemaakt.

In werkelijkheid spreekt de Almachtige niet door onze mond, maar spreken de ware Profeten en Orakels namens de Schepper. Zij die de Goddelijke Taal heel goed begrijpen en in voor de geest begrijpelijke taal kunnen omzetten. Aan de andere kant waren er profeten die er hun voordeel mee deden en de kennis voor een overgroot deel voor zichzelf gebruikten. Hen werd op een gegeven ogenblik de gehele ware kennis onthouden. Dat wilt zeggen, dat ze door eigen toedoen zich verder afzonderden van het goddelijke, dat de kennis onvolledig door kwam. Juist dit staat bekend als het lagere (ego)-denken en de kennis die hier door gekregen werd, wordt de halve waarheid genoemd waardoor de geest deze probeerde compleet te maken door een eigen (persoonlijke) waarheid te scheppen. En ook hierin wisten zij zich verder af te zonderen. Men "verloor" zijn vermogens om kennis door te krijgen. Dat gebeurde tegen de tijd dat de Atlantische wereld onderdompelde in duisternis.

Toen deze figuurlijke duisternis voorbij was, bezat de mensheid alleen nog maar de eigen kracht om kennis te vergaren. In elk tijdperk weer kreeg hij een dieper inzicht, en na verloop van tijd begonnen een handjevol mensen sporen te vertonen van een helderweten. Dit wordt tegenwoordig het zesde zintuig genoemd. Het groeide langzaam maar gestadig en ging monderling over van generatie op generatie. Bij enkelen werd het zelfs nog sterker, dat zij anderen er mee verder op weg konden helpen. Dus langzamerhand verkrijgt de mensheid zijn helderheid weer terug die hij ooit had bezeten, om de goddelijke taal weer te kunnen en mogen ontvangen. Maar naast de herontdekking van het zesde zintuig, beginnen de nazaten of erfgenamen van de sterk bewuste mensen een ander weten door te krijgen. En sommigen van hen herkennen deze als dezelfde die in heilige geschriften is nagelaten. Dat betekent dat de mensheid voor een deel op de goede weg is om weer een eenheid te vormen, waarin iedereen weer de goddelijke taal kan begrijpen en bezigen.

Maar zo ver zijn we nog niet. Zolang er ergens om verschillen in persoonlijke waarheden wordt gestreden, zal de mensheid nog een hele lange weg gaan. Er zijn nog vele tijdperken te gaan voordat we allemaal echt over kunnen gaan naar de dimensie van de geest, of wel het vier-dimensionale zien dat gebeurt middels het zesde zintuig. Eerst moeten we allemaal in dat stadium geraken. Pas daarna komt de volgende en laatste stap: de eenwording in het zielsbewustzijn of het vijf-dimensionale ervaren, wat ook nog een hele lange weg is. Maar daarin zullen we geleidt worden door waarlijk verlichte geesten. Dan bestaan er geen persoonlijke waarheden meer, want dan leven we geheel vanuit de ziel.